คีตกวี

วันนี้ดีใจที่บัวที่ซื้อมาปลูกออกดอกๆ แรก สรุปว่าการรอคอยนั้นไม่นานอย่างที่คิดไว้ ที่ตอนแรกคิดว่าจะต้องรอถึงหน้าฝน ภาพนี้ถ่ายจากบ่อไตรภาคี ( 1 เดือนหลังทำบ่อ)

อีกต้นคือชวนชมปีนี้ออกดอกจนใครๆ ก็ชม

ดอกไม้ก็ดูสวยดีแต่ผมไม่ได้เก็บกวาดขยะเลยดูรกไปหน่อยต้องขออภัย

สรุปก็คือปลูกบัว ปลูกชวนชม สำหรับผมแล้วดีกว่าปลูกกล้วยไม้มากๆ เลย กล้วยไม้ต้องเปลืองเวลาดูแลรดน้ำมากเลย ยิ่งอีสานแล้งอย่างนี้ ปีนี้เอื้องคำผมออกดอกช่อละ 5 ดอกเท่านั้น อยากจะบ้าตาย

ผมซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์ตัวเล็กๆ ที่เขาเรียกกันว่าเน็ตบุ๊คมาใช้กับเขาด้วยเหมือนกัน อินเทรนด์ไม่น้อยเพราะผมเป็นกล่มแรกๆ ที่ซื้อในราคาที่แพงพอสมควรเนื่องจากตอนนั้น บริษัทที่ผลิตเน็ตบุ๊คขายยังมีไม่กี่เจ้า ผิดกับตอนนี้ที่มีผู้ผลิตมาจับตลาดนี้หลายราย และทำราคาแข่งกันจนบางรุ่นนั้นราคาไม่ถึงหมื่น

วัตถุประสงค์ที่ผมซื้อมานั้น ก็เพื่อใช้ในการนำเสนอโปรแกรมบริหารจัดการเว็บไซต์ ที่ผมใช้ก็คือ e107 (ตัวอย่างเว็บโรงพยาบาลเฉลิมพระเกียรติ) และผมเองคุ้นเคยกับอูบุนตูลีนุกซ์อยู่บ้าง จึงล้างโปรแกรมที่เขาแถมมากับเครื่องออก แล้วลงอูบุนตูเวอร์ชั่นเน็ตบุ๊คเข้าไปแทน

แต่เศรษกิจอย่างนี้ขายอะไรก็ลำบาก เห็นเน็ตบุ๊คว่างๆ ไม่ค่อยได้ออกไปหาลูกค้า จึงจับมาลงโปรแกรม Gcompris (ฟังจากเสียงตอนเข้าโปรแกรมฝรั่งเขาเรียก จีคอมพรีส์) ซึ่งเป็นโปรแกรมเพื่อการศึกษาสำหรับเด็กอายุ 2-10 ปี เป็นเกมส์ edutainment มีตั้งแต่เกมส์ง่ายๆ ให้เด็กรู้จักเม้าส์และคีย์บอร์ด จนถึงยากๆ สำหรับเด็กโต ทางผู้ผลิตจะมีดาวกำกับ 3 ระดับ คือ ไม่มีดาวง่ายสุด และ 2 ดาว ยากสุด

ชนิดของเกมส์ก็มีทั้งเกี่ยวกับตัวเลขและจำนวน สี ตัวอักษร คำศัพท์ ทั้งหมดเป็นภาษาอังกฤษ แล้วเราท่านที่โตแล้วจะทราบว่าฝรั่งไม่มีทั้ง ดับบลิว แซด และเฮ็ดนั้นมีแต่พวกเราชาวอีสานที่เฮ็ดการเฮ็ดงาน ฝรั่งเขาไม่เฮ็ดกับเราเลย ให้ลูกได้ฟังสำเนียงเจ้าของภาษาแต่เล็กๆ อย่างนี้ก็คงดีไม่น้อย ดีกว่าเราสอนไปผิดๆ

เกมส์นี้เวอร์ชั่นสำหรับไมโครซอฟท์วินโดวเขามีเป็นตัวอย่างเท่านั้น ถ้าอยากได้ตัวเต็มต้องเสียเงินซื้อ แต่เวอร์ชั่นสำหรับลีนุกซ์นั้นเขาแจกตัวเต็มฟรีๆ จากการให้ลูกๆ ลองเล่นดู เด็กๆ ชอบมากเลย มัดหมี่อายุ 4 ขวบก็หัดลากเม้าส์ด้วยเกมส์รดน้ำต้นไม้ และหัดคลิกเม้าส์ด้วยการขยับเม้าส์ไปคลิกจุดสี ส่วนเครื่องเขินอายุ 6 ขวบนั้น ชอบเกมส์ที่ต้องใช้สมองเช่นเกมส์เปิดการ์ดหาคู่เหมือน เกมส์จัดขบวนรถไฟให้เหมือนขบวนตัวอย่างที่วิ่งผ่านไป และเกมส์ซื้อของโดยการจ่ายเงินทั้ง 1 บาท 5 บาท 10 บาท และ 20 บาท (ความจริงหน่วยดอลล่าร์แต่ผมบอกลูกเป็นบาท) ให้เท่ากับราคาของ 1-2 ชิ้น

จากรูปเครื่องเขินกำลังคิดราคาของในตะกร้าอยู่ แม้เขาจะบวกเลขในแนวตั้งได้ค่อนข้างดี แต่เมื่อมาเล่นเกมส์ที่ต้องบวกเลขในแนวนอนและไม่มีกระดาษทดนั้น จะเห็นจากสีหน้าว่าสร้างความลำบากให้เขาได้คิดมากขึ้นไม่น้อย

สำหรับท่านที่มีบุตรหลานอายุ 2-10 ปีแล้ว ผมขอแนะนำครับสำหรับกลุ่มเกมส์เพื่อการศึกษาที่เรียกว่า Gcompris นี้

ไป กทม. อีกแล้ว ช่วงนี้เหมือนชีพจรลงเท้า เมื่อเสร็จธุระก็แวะจตุจักรตามเคย เห็นปลาทองพันธุ์โตซากิ้น (Tosakin) จากเว็บสวยดีก็เลยแวะไปหาดูเสียหน่อย

 นี่ครับภาพจากเว็บ shiochan.blogzine.jp ที่เป็นแรงบันดาลใจ

ดูหางซิครับว่าสวยงามแค่ไหน ผมว่าเทียบกับไก่แจ้ก็คงดูสวยน้อยไป และออกแนวเจ้าชู้ไปหน่อย แต่จะเรียกว่านกยูงก็กลัวจะเหมือนปลาหางนกยูงไป

และนี่เป็นปลาที่ผมซื้อมา

แต่เนื่องจากซื้อมา โดยยังไม่มีที่เลี้ยง (เป็นพฤติกรรมที่ไม่ควรเอาอย่าง เป็นอย่างยิ่ง) ก็เลยเอาลงหม้อเสียเลย ลงหม้อเรียบร้อยก็ต้มให้เดือด

โอ๊ะโอ! ผมไม่โหดร้ายขนาดนั้น ใส่หัวทรายเดิมอากาศครับ

 ระหว่างรอบ่อ ก็คงเป็นเลี้ยงในหม้ออย่างนี้ไปก่อน แม้ดูน่าอนาถแต่หวังว่ามันโตขึ้นจะสวยงาม ตามรูปจากเว็บข้างต้น